Kuzey
Kafkasya'daki Kabartay-Balkar Özerk Cumhuriyetinde
yaşayan Türk boyu. Taulular (Dağlılar) veya Malkarlar
diye de tanınırlar.
Balkarların menşei hakkında, değişik görüşler vardır.
Bazı araştırmacılar, Balkar adının Bulgar'dan
kaynaklandığını ileri sürmektedirler. Ekseri
araştırmacılara göre ise uzun müddet göçebe bir hayat
süren ve Karaçaylılarla birlikte yaşayan Balkarlar,
adlarının, Kırım'dan göç ettikleri sırada kendilerine
önderlik eden "Malkar" adında bir beyden geldiğine
inanırlar. Menşelerinin, Hazar Türkleri'ne dayandığını
ileri sürenler de vardır. Bunlara göre Balkarlar, 10
ve 11. yüzyıllara kadar bağımsız yaşamış, daha sonra
Ruslar veya Osetler tarafından Kafkasya'ya
sürülmüşlerdir.
Balkarlar,
Altınordu
ve Kırım hanlıklarının hakimiyeti altında kaldıktan
sonra, 15. yüzyıl sonlarında, Kırım Hanlığıyla
birlikte Osmanlı Devleti'nin hakimiyetine girdiler.
Balkarlar arasında, giderek İslamiyet yayıldı. Uzun
müddet Osmanlı himayesinde huzur ve güven içinde
yaşayan Balkarlar, 1827 senesinde Rus hakimiyetine
girdiler.
1917
Ekim devriminden sonra, Karaçaylılarla birlikte Kuzey
Kafkasya Bağımsız Cumhuriyeti içinde yer aldılar.
Kızılordu, 1921'de bu devlete son verince Balkarlar,
Kabartay Bölgesine, Karaçaylar ise Karaçay-Çerkes
Özerk Bölgesine yerleştirildiler. İkinci Dünya Savaşı
sırasında Balkarlar ve Karaçaylılar birleşerek Sovyet
hükümetine karşı çete savaşları başlattılar. Savaş
sonrasında, Almanlarla işbirliği yaptıkları için, Orta
Asya'ya ve Sibirya'ya sürüldüler. Yaşadıkları bölge
olan Balkariye de, Gürcistan Sovyet Cumhuriyetine
katıldı. 1957 senesinde çıkartılan bir kanunla,
Balkarların büyük bir kısmı, Orta Asya'dan geri
getirildiler. Kabartay Balkar Özerk Cumhuriyetine
yerleştirildiler. Nüfusları 66.000 civarında olan
Balkarlar, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği'nin
dağılışından beri, yeni sistem içinde hayatlarını
sürdürmektedirler.
Balkarlar, Malkar til (Malkar dili) ve Tau til (Dağlı
dili) olarak adlandırdıkları, Kıpçakça kökenli bir dil
konuşurlar. Balkarca'nın, dilbilgisi bakımından
Karaçayca ile ortak özellikleri vardır. 1926 senesine
kadar İslam harflerini kullanan Balkarlar, daha sonra
Latin alfabesini ve 1940'ta da Kiril alfabesini
benimsediler. Gelişmiş bir yazılı edebiyatları
olmamasına rağmen, zengin bir sözlü edebiyatları
vardır.